Onze hoofdboodschap was dat er nog veel te verbeteren is in de samenwerking tussen actuarissen en communicatie-experts. De praktijk blijft toch nog dat de ‘techneuten’ een pensioenregeling ontwerpen, fondsbesturen (soms ook aangemoedigd door de toezichthouder) naar honderden getallen kijken, en er dan ‘iets’ besloten wordt. Vervolgens wordt dat doorgestuurd, vaak meer over de schutting gegooid, naar de communicatie-experts. Zij krijgen dan de opdracht: ‘Ga het maar uitleggen’. Dat blijkt dan erg ingewikkeld, zo niet onmogelijk. Als voorbeeld: wat kan een pensioenspaarder nu met het gegeven dat er 45% kans is om een vervangingsratio van 65% te halen?
De gedeelde observatie van Lisa en mij is dan ook dat communicatie en, specifieker, uitlegbaarheid een centrale plaats moet hebben direct al bij het ontwerp van een nieuwe pensioenregeling. Begin met een uitlegbaar verhaal, en zoek daarna pas de actuariële techniek erbij. Maar, hoe doe je dat concreet? Wanneer is een pensioenregeling uitlegbaar? Ik doe een voorstel gebaseerd op het basisidee van de zogenaamde solidaire premieregeling.
Lees dit artikel verder onder Download.
